KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/10043 E., 2012/15710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek
- Hüküm
- Sanığın İİK'nun 331. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 20.000 TL.adli para cezası ile cezalandırılmasına dair
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
1-Sanık müdafiinin suça konu taşınmaz üzerinde Akbank adına ipotek bulunduğunu ve taşınmazın borçları ödemek için satıldığını savunması karşısında, ilgili taşınmaz ipotek sözleşmesi, taşınmaz tapu kayıt örneği ile satıma ilişkin sözleşme örneği getirtilmeli ve ödemelere ilişkin belgelere göre suç kastının ne şekilde oluştuğu tartışılıp, sanık müdafiinin dinlenmesini talep ettiği tanıklar ile taşınmazı satın alan kişi tanık olarak dinlendikten sonra, toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a-Sanık hakkında hapis cezasi takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak 1000 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
b-30.07.2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüge giren 4949 sayılı İİK'nunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 99. maddesi ile İİK'nun 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c-Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen atılı suçu ve tarafları aynı olan Mersin 2. İcra Mahkemesinin 2010/174 esas sayılı dava dosyasının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilerek dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/10043, K. 2012/15710, 20 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama