Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/10414 K.2013/585

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-)5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki teselsül hükmünün, “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda....” denilmek suretiyle 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak düzenlenmiş olması karşısında; katılanın, üç senedin de tanzim tarihi olan 24.05.2001 tarihinde verildiğini belirtmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanma koşulları oluşmayacağından 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 80. maddelerine göre lehe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki artırım oranının, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesindeki artırım oranından fazla olması nedeniyle aleyhe olduğunun kabulüyle yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 80. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-)Sanığın, 02.12.2004 günlü oturumda “......senetlerin parasını bana gönderdi,....ben de elemanım aracılığı ile ...'e gönderdim....” şeklindeki beyanı da dikkate alınarak, sadece 13.10.2003 günlü oturumda dinlenen ve başkaca hiçbir duruşmayı takip etmeyen katılan yeniden dinlenerek, sanık ile aralarındaki “açık hesap” usulüne dayanan ticari ilişkiden kaynaklanan borçtan ayrı olarak, suça konu senetlerin bedellerinin ödenip ödenmediği sorularak, katılanın bu suç nedeniyle oluşan zararının giderilip giderilmediğinin araştırılmasından sonra 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,