Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/11617 K.2012/11401

Bozma kararına uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 04.07.2006 gün ve 128/177 sayılı kararında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı cihetle, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın kesinleşmiş hükümdeki 765 sayılı TCK.nun uygulanması ile ortaya çıkan sonuç ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı,

somut olayda hükümlünün sahte belgelerle aldığı kredi kartını değişik zamanlarda farklı yerlerde kullanarak haksız menfaat sağlamaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 245/3. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ve anılan Yasanın 158/1-f maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı, bu nedenle hükmün gerekçe bölümünde lehe yasa tespit edilirken hükümlünün kesinleşen ilk hükümdeki uygulaması ile 5237 sayılı TCK.nun 245/3, 43, 62 ve 53. maddeleri uygulanarak elde edilen sonucun karşılaştırılması gerektiği, bu durumda ise 5237 sayılı yasa hükümlerinin aleyhe sonuç doğurduğu,

5252 sayılı Yasanın 5/1 ve 6/1. maddeleri uyarınca kanunlardaki ağır hapis cezalarının hapis; ağır para cezalarının da adli para cezasına dönüştürüleceği hükümleri de gözetilerek, kesinleşen hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;