Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/12547 K.2012/13388

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte faturanın kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezadan 765 sayılı TCK'nun 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62. maddeleri gereğince yapılan indirimler üzerine hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de.

5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda belirlenen ceza üzerinden TCK'nun 43. maddesine göre yapılacak arttım oranının 765 sayılı Türk Ceza Yasasınıın 80. maddesine göre daha fazla olduğu ayrıca hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden ve ayrıca aynı Yasanın 7/3. maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde,

deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde "cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması" nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı Yasanın açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeyerek 765 ve 647 sayılı Yasalar yerine 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,