Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/12732 K.2012/12502

- 213 sayılı yasanın 359/b-1, 43/1. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası, Eski hale getirme ve Temyiz isteminin reddine dair 02/12/2010 tarihli ek karar

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık müdafiinin, 30.11.2010 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından hukuki dayanaktan yoksun olan aynı Mahkemenin 02.10.2010 gün ve 2007/762 Esas, 2009/279 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılarak,

sanığın yokluğunda verilen kararın, bildirdiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliği usulsüz olduğundan sanık müdafiinin yaptığı eski hale getirme isteği yerinde görülmekle, temyizin süresinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmış olup, farklı yıllarda işlenen suçların her yıl için birbirinden ayrı zincirleme bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden zincirleme tek suç kabulü ile eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Defter ve belgeleri gizlemek suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, mahkümiyetine hükmolunması,