Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/12742 K.2013/1057

29.03.2001 gün ve 2001/49-101 esas-karar sayılı hükmün kesinleşmesi ile sanık müdafinin müdafiilik görevi sona ereceğinden, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda verilen 29.06.2005 tarihli uyarlama ek kararının hükümlü yerine, önceki müdafii Av. .....'ya tebliği usulüne uygun olmadığından, hükümlünün öğrenme üzerine 24.06.2011 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9. maddesi 1. fıkrası uyarınca, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanıp, elde edilecek sonuçların denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere;

hükümden sonra yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK.nun 220-232. maddelerine uygun biçimde, iddia, savunma ve delillerin gösterilmesi, suçun nitelendirmesinin yapılması, ceza yasasında öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve cezaya mahkumiyet yerine yada yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine veya adli para cezası yada tedbirlerden birine çevrilmesine,

ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına yahut bu hususlara ilişkin istemlerin reddine dair dayanaklar ile önceki hükümdeki yargılama giderleriyle varsa vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda önceki karara atıfta bulunmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,