Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/13822 K.2012/13704

I-Sanık müdafiinin 2006 ve 2007 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eylemlerinden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın kastının bulunmadığına, eylemin tek suç oluşuturacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık müdafii'nin 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk CezaKanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu;

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sahte faturaların en son 24.11.2004 tarihli olması ve Kasım 2004 KDV beyanına konu edilmesi nedeniyle suçun işlendiği 21.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,