Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/14037 K.2013/4256

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 gün, 248-251 sayılı ve 20.10.2009 gün, 2009/89-243 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin, toplanan delillere göre sanığın sorgusu yapılsa bile mahkumiyet hükmü kurulmasının olanaklı bulunmadığının anlaşılması halinde uygulama yerinin mevcut olduğu ve mühür bozmak suçunun kasten işlenebileceği, genel kastın yeterli olup suç işleme saikinin önemli olmadığı,

failin mührün yetkili merci tarafından konulduğunu, bu mührün eşyanın varlığını sürdürme veya koruma amacı güttüğünü ve yaptığı hareketin mührü kaldırma veya konuluş amacına aykırı hareket etmeye yönelik olduğunu bilmesi ve bu hareketi istemesinin yeterli olduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan, dosya kapsamına da uygun düşmeyen gerekçelerle, anılan karara yanlış anlam verilerek beraat kararı verilmesi,