Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/14263 K.2013/14789

1- Çevre kirliliğine neden olması nedeniyle 29.12.2008 tarihinde işyeri mühürlenen sanığın 12.10.2009 tarihinde yapılan kontrolde işyerinin faaliyette olduğunun tespit edilerek mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, UYAP sisteminden yapılan kontrolde, 02.04.2010 tarihinde sanığın mühür bozma suçunu işlediğinden bahisle hakkında Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/839 Esas sayılı davanın bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi ve mükerrer yargılama yapılmaması açısından;

iddianame içerik ve tarihlerine göre eylemlerin aynı eylemler olup olmadığının ve hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması amacıyla Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dava dosyası celp edilerek derdest olması ve muvafakat verilmesi halinde davaların birleştirilmesi, aksi takdirde ilgili dosyanın bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.1997 gün ve 4-305/286 sayılı kararında açıklandığı üzere, mühür bozma suçu, resmen koruma altına alınan eşyaya değil, devlet yönetiminin bu eşyayı koruma altına alan iradesine karşı işlenen bir suç olup, mühür sadece bir işaret, bir sembol niteliğinde olduğundan mührün maddi varlığına el sürülüp, sürülmemesi suçun oluşmasına etkili değildir. Somut olayda, 29.12.2008 tarihinde işyerinin faaliyetine son verilmesi amacıyla usulüne uygun mühürleme yapılmasına rağmen suç tarihi olan 12.10.2009 günü yapılan denetimde sanığın aynı işyerinde faaliyetine devam ederek mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine kararı verilmesi,