Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15286 K.2013/15871

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-Sanığın, hat devir sözleşmesini müştekinin rızası ile gerçekleştirdiklerini, hattın faturalarının şirketi tarafından ödendiğini savunması, müştekinin sanığın yanında 2004-2009 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmesi ve suça konu sözleşminin 09.05.2007 tarihli olması karşısında; hat devir sözleşmesinden önce ve sonraki tarihlere ait cep telefonu faturalarının kim tarafından ödendiği araştırılıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle olayda 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin koşulları bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Hükmolunan netice adli para cezası 6.000 TL olarak tayin edilmesine rağmen hüküm fıkrasının TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine ilişkin bölmümünde maddi yazım hatası sonucu adli para cezasının 3.000 TL olarak gösterilmesi,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu cihetle;

sanığın özel evrakta sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında sanığın eylemi sonucu katılanın ne gibi somut zararının oluştuğu araştırılıp gerekçeye yansıtılmadan, mağdurun uğradığı zararının giderilmemesi gerekçe gösterilerek 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,