Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15466 K.2012/16410

2)Dolandırıcılık suçundan: 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f, 765 sayılı TCK'nun 59, 5237 sayılı TCK'nun 52/2, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 6000 TL adli para cezası, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi

I-Sanığın, dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, suça konu sahte çekle mağdurdan satın aldğı biçerdöveri iade edeceğinden bahisle en son 13 06.2005 tarihinde yüz lira yarar sağladığının anlaşılması karşısında dolandırıcılık suçu yönünden anılan tarihin gerekçeli karar başlığına suç tarihi olarak ilave edilmesi mümkün görülmüş, zincirleme işlenen suç nedeniyle hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,

meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği ile kastının yoğunluğu nazara alınarak temel hürriyeti bağlayıcı cezanın asgari haddin üzerinde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, takdiri indirim nedeniyle uygulama maddesinin "62"" yerine "59" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanığın, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen temyizinin reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak,

ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde "5237 sayılı Yasa uygulandığında 53. maddedeki feri hükümlerin de uygulanması gerektiğinden" bahisle 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,