Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15536 K.2013/15977

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan hüküm ya da hükümlerin gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2013 gün 2012/1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere bozma nedeni sayılmayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul Çocuk Mahkemesinin 05.01.1990 tarihinde kesinleşen 1490-985 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olmadığı anlaşılmakla, Beyoğlu l. Ağır Ceza Mahkemesince 30.12.2005 gün, 2005/443-475 sayı ile verilen ve 09.04.2007 tarihinde kesinleşen hükmün 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında esas alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm karardan çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine,