Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15668 K.2014/717

TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilerek TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada aynı işyerine ilişkin olarak sanık hakkında 18.09.2010'da mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla 03.01.2011 günlü iddianameyle açılan kamu davası sonunda Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/66-231 Esas sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü verildiği bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 2012/14244 Esas nolu dosyasına kaydının yapıldığı,

ayrıca 26.10.2010'da mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla 30.12.2010 günlü iddianameyle açılan kamu davası sonunda Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/9-121 Esas sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü verildiği ve anılan kararın temyizi üzerine Dairemizin 24.12.2013 gün, 2012/11283 Esas, 2013/19921 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmasına göre,

zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı da dikkate alınarak suç ve iddianame tarihleri dikkate alındığında temyiz incelemesine konu dosya ile Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/66-231 Esas-Karar sayılı dosyasının Dairemizin onama kararıyla kesinleşmiş olan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/9-121 Esas-Karar sayılı dosyasının zincirlemesi içerisinde kalıp kalmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,