Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/17338 K.2012/15389

14.07.2006 gün ve 2006/199-110 sayılı iddianame ile sanığın, 217 dönüm arazide tarımsal faaliyette bulunduğu halde, gerçeğe aykırı belgelerle 387 dönüm arazide tarımsal faaliyette bulunduğunu beyan ederek İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunduğu ve haksız destekleme parası aldığı iddiasından ibaret olayda; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/7. maddesindeki (5237 sayılı TCK.nun 158/1-e md.) nitelikli dolandırıcılık suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; iddianamedeki tavsife göre sanığa yüklenen “dolandırıcılık ve şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, DGD parasının alındığı 02.12.2002 tarihinin suç tarihi olması nedeniyle, suçun işlendiği 02.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,