Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/17389 K.2014/169

Sanığın yokluğunda verilen 30.01.2008 tarihli asıl hüküm ile temyiz isteminin reddine dair 19.03.2008 tarihli ek kararın tebliğ işlemlerinin usulsüz bulunması nedeniyle geçersiz olduğu cihetle, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, mahkemenin usul ve yasaya aykırı olarak verdiği 19.03.2008 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, CMK.nun 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne şekilde gerçekleştiğinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan,hükümlü M.

E.’e ait nüfus cüzdanı ile yakalanması üzerine M. E.’in infaz bekleyen hükümlülüğü nedeniyle 04/11/2005 tarihinde gözaltına alınıp ceza infaz kurumuna konulan, 07/11/2005 tarihli dilekçe ile üzerinde bulunan M.

E. kimliğinin sahte olduğunu bildirerek gerçek kimliğini beyan eden, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, askerliğini yapmadığını, bakaya olduğunu, yakalanmamak için üzerinde fotoğraf değişikliği yapılan eniştesi M.E.’e ait nüfus cüzdanını kullandığını, eniştesinin ceza aldığını da bilmediğini savunan sanığın,

kendisini hükümlü yerine koyarak ve o kişi yerine cezaevine girdiğini bilerek ve isteyerek hareket edip etmediği hususu ve eylemlerinin resmi belgenin düzenlenmesi sırasında memura yalan beyanda bulunmak suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılmadan gerekçeden yoksun olarak başkasının yerine ceza infaz kurumuna girmek suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,