Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/17736 K.2014/167

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Suça konu telefon abonelik sözleşmeleri asıllarının ya da suretlerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmaması nedeniyle suç tarihleri belirlenememiş olmakla, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, suça konu belgelerin sanık tarafından aynı anda imzalanması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 207/1. maddesinde öngörülen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak belge sayısının TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, katılanın kendisine borcu bulunması nedeniyle rızası ile onun adına telefon hatlarını aldığını savunması karşısında,katılanın da savunmaya yönelik beyanı tespit edilip bu husus araştırıldıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 211. uygulanma olanağının bulunup, bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

3-Sahteliği kabul edilen suça konu sözleşme asıllarının dosyada delil olarak saklanmaları yerine onaylı suretlerinin dosyada delil olarak saklanarak asıllarının Vodafone şirketine gönderilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

4- Sanık hakkında verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının ertelenmesi kararının kanuni neticesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi hükmü uyarınca, takdir edilen denetim süresinin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı dikkate alınmadan 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

5-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında yazılı hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmemesi,