KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/18226 E., 2014/2385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2010/14102
- Mahkemesi
- Ankara(Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 04/06/2009
- Numarası
- 2007/1016 (E) ve 2009/753 (K
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin işyerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın 2002 ve 2003 takvim yılları hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti, varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmayacağı gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi, 2- Kabule göre ise de;
a- İncelenen dosya içeriğine göre.
2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği,
bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/18226, K. 2014/2385, 12 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama