Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1842 K.2012/14559

1-Sanığın, “sürücü belgesinde sahtecilik" ve "trafik tescil belgelerinde sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda mahkemenin, 28.10.2005 tarih ve 2002/611 esas no, 2005/404 karar no sayılı kararı ile sanığın "hizmet nedeniyle emniyeti suistimal", "sürücü belgesinde sahtecilik" ve "trafik tescil belgelerinde sahtecilik" suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, "sürücü belgesinde sahtecilik" ve "trafik tescil belgelerinde sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin üst Cumhuriyet savcısı, "hizmet nedeniyle emniyeti suistimal" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 25.05.2009 tarih ve 2008/10837 Esas No, 2009/6432 Karar No sayılı ilamıyla;

üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süre yönünden reddine, o yer Cumhuriyet savcısının ise temyiz isteminin kabulü ile 'hizmet nedeniyle emniyeti suistimal' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

bozmadan sonra yapılan yargılamanın sadece 'hizmet nedeniyle emniyeti suistimal' suçuna yönelik olması gerekirken, 28.10.2005 tarihli kararla 'sürücü belgesinde sahtecilik' ve "trafik tescil belgelerinde sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozmaya konu olmadığı ve anılan suçlarla ilgili hükmün kesinleştiği gözetilmeden bu suçların da bozmadan sonra yapılan yargılamaya konu edilerek yazılı şekilde yeni mahkumiyet hükümleri tesis edilmesinin hukuken yok hükmünde olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı cihetle,

sanığın "sürücü belgesinde sahtecilik" ve "trafik tescil belgelerinde sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanığın, "hizmet nedeniyle emniyeti suistimal" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "hizmet nedeniyle emniyeti suistimal" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,