Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/18447 K.2013/10312

TCK.nun 50/2 maddesindeki “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmüne rağmen, aynı Kanunun 203 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının, 50/1-a ve 52/2. maddelere göre adli para cezasına çevrilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.