KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/18542 E., 2014/4931 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2010/92861
- Mahkemesi
- Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/10/2009
- Numarası
- 2006/147 (E) ve 2009/148 (K
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmama isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 tarih 2012/15-491 Esas ve 2012/219 sayılı kararında açıklandığı üzere resmi belgede sahtecilik suçu ile özel belgede sahtecilik suçlarının 5237 sayılı TCK’da farklı maddelerde düzenlenmeleri nedeniyle sanığın gerçek içtima kuralları uyarınca cezalandırılması gerektiği ileri sürülebilir ise de, belgede sahtecilik suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olması, her iki suçun geniş anlamda mağdurunun toplumu oluşturan tüm bireyler olması,
unsurlarının tamamen benzer olarak düzenlenmesi de göz önüne alındığında, resmi belgede sahtecilik suçu ile özel belgede sahtecilik suçlarının “aynı suç” olduğunun kabulü gerekmektedir. Somut olayda, sanığın ..... plakalı araca ait sahte motorlu araç tescil belgesi ve motorlu araç trafik belgesini kullanarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği, bu belgelerle aracı 31.07.2005 tarihli sahte satış sözleşmesi ile K..
Ü..'a satarak özel belgede sahtecilik suçunu işlediği, sanığın böylece aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda aynı suçu işlediği ve bir bütün halinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/18542, K. 2014/4931, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama