KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/18596 E., 2014/3081 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Sanıkların beraatlerine
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
1- Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın savunmalarında tutarlı olarak suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, diğer sanık ...'ın da kollukta alınan 20.02.2009 günlü ifadesinde sanık ...'ın kendisinin kiracısı olduğunu, sayacı ortak kullandıklarını, gelen elektrik faturalarından payına düşen miktarın sanık ... tarafından kendisine düzenli olarak ödendiğini, sanık ...'in mühür bozma olayı ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın üzerine atılı suç bakımından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosya arasında bulunan 24.05.2006 gün ve ... numaralı sayaç mühürleme tutanağının yanında aynı tarihli ... numaralı kaçak elektrik kullanma tesbit tutanağının da bulunduğu, bu tutanak içeriğinde de sayaç mühürleme tutanağında belirtilen aynı mühür pensi ile sayacın mühürlendiği belirtilerek, tutanağın görevlilerce imzalandığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;
yukarıda numaraları belirtilen sayaç mühürleme ve kaçak elektrik kullanma tesbit tutanaklarını düzenleyen görevlilerin yeniden celp edilip her iki tutanak kendilerine gösterilmek suretiyle tanık sıfatıyla yeniden beyanlarının alınmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/18596, K. 2014/3081, 20 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama