Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/18739 K.2013/19932

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca, hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 gün ve 137/146 sayılı kararı ile yerleşmiş kararlarında da belirtildiği üzere, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan bahsedilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, 14.10.2008 gün, 2008/42467-18565 sayılı iddianame ile sanığın, çaldığı plakalardan birisini kaybedince, yerine sahte plaka bastırıp kullandığı iddia olunarak resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı,

iddianamede kaybolan plakayı çaldığından bahsedilmesinin hırsızlık suçundan da dava açıldığının kabulü için yeterli olmadığı cihetle, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, adli sicil kaydında bulunan mahkumiyetlerine ilişkin kararların kesinleşme ve infaz şerhini içeren örnekleri getirtilip incelenerek sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; 1- Suça konu sahte plakanın dosyada delil olarak saklanması, gerçek plakanın ise sahibine iadesi yerine, bir çift plakanın TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2- 5327 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmeden, anılan maddenin l/c bendindeki diğer haklardan da koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili hüküm fıkrasının altıncı bendi karardan çıkartılarak,