Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/18948 K.2012/16650

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 gün ve 2009/2-43 E, 2009/56 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; mahkemece daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine, temyiz denetimine konu olabileceği, olayda mahkemece sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilirken, 3000 TL yerine, eksik olarak 1.800 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,