Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/19492 K.2013/15503

1) Sanığın, doktor olarak görev yapan şikayetçiye ait ecza dolabını fiilen işlettiği, ecza deposundan aldığı ilaçların bedellerini ödemek üzere şikayetçi adına sahte bonolar düzenlediğinin iddia ve kabul olunması, aşamalarda istikrarlı olarak depoya karşı resmi bir sıfatı olmadığından senetleri bu şekilde imzaladığını ve daha önce de aynı şekilde düzenlenen senetlerin kendisi tarafından ödendiğini savunması, şikayetçinin, hastanede çalıştığından ecza dolabının sanık tarafından çalıştırıldığını ve olay sebebiyle zararının giderildiğini beyan etmesi,

dosya içerisinde bulunan para havalelerine ait banka tahsilat makbuzlarında alıcı olarak ecza deposunun gönderici olarak da sanık ve şikayetçinin adlarının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından sanığın şikayetçi adına imzaladığı başkaca bono bulunup bulunmadığı ile ne şekilde, kim tarafından ödendiklerinin tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayini halinde 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde üst sınırlar itibariyle 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilerek karar verilmesi,