KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/19714 E., 2014/3813 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2011/252493
- Mahkemesi
- Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 09/05/2011
- Numarası
- 2011/18 (E) ve 2011/272 (K
- Suç
- Dolandırıcılık, sahtecilik
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 gün ve 248-251 ve benzeri kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin dosya kapsamına göre ilk bakışta mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sorgusu yapılmayan sanık hakkında delil takdirine gidilmek suretiyle beraatine karar verilmesi,
2-Sanık tarafından katılan şirkete teminat amacıyla verilen suça konu bonoda kefil olarak görünen Sait Çelik adına atfen atılan imzanın sahte olduğunun iddia olunması karşısında, tanık Sadullah Topuz'un beyanları da dikkate alınarak,
sanığın ve eşinin mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek suça konu çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230. ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin,
yüklenen suçun yasal unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği de gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/19714, K. 2014/3813, 3 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama