Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/19736 K.2013/11986

Suç tarihinde, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Müdürlüğü'nde mutemet olarak çalışan sanık hakkında, amirleri tarafından düzenlenen tahakkuk müzekkereleri ekinde yer alan ve sanığın memuriyet görevi nedeniyle düzenlemede yetkisi bulunan çeşitli ödemeler bordrosu, ayniyat tesellüm makbuzları, kırtasiye malzemesi alımlarının uygun görülmesine ilişkin belgelerin sahte olarak düzenlemesi sebebiyle 765 sayılı TCK'nun 339/1, 80. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü veren mahkemenin uygulaması yasaya uygun olduğundan, suça konu belge fotokopilerinin dosya içerisinde bulunup şekli şartlarının tam ve kurumun kendi belgeleri olması, karşılığında ödemelerin de yapılması karşısında aldatma kabiliyeti de bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre sanığın mahkumiyetine ilişkin verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,