Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1993 K.2012/2524

1- 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddelerinin uygulanması ile 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.(iki kez) 2- 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 81. maddelerinin uygulanması ile 30 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair. 3- 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddelerinin uygulanması ile 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.(iki kez) 4- 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 81. maddelerinin uygulanması ile 30 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair. 5- TCK.nun 71. maddelerinin uygulanması ile 180 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2007 tarih ve 2005/6 Esas, 2007/56 Karar sayılı ilamı ile 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının daha önceden tebligat yapılan adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yakalanmasından sonra 11.03.2011 tarihinde eski hale getirme ve temyiz iradesini içeren dilekçesini “yargılanmanın yenilenmesi” kabul eden Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarihli “red” kararı üzerine yapılan itiraz sonucu Ardahan Ağır Ceza Mahkemesince 21.04.2011 tarihli karar ile verilen cezanın resen temyize tabi olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay’a gönderildiği,

sanığın 11.03.2011 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ve temyiz istemi olup Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin talebi yargılamanın yenilenmesi olarak kabul ederek verdiği 22.03.2011 tarihli red kararı ile yapılan itiraz sonucu kararın resen temyize tabi olduğuna ilişkin Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 günlü kararı, her bir mahkûmiyet hükmünün resen temyiz sınırının altında kalması nedeniyle hukuki değerden yoksun olduğu gerekçesiyle, 11.03.2011 tarihli temyiz istemine yönelik yapılan inceleme sonucunda, Dairemizin 27.10.2011 tarih,

2011/10452 Esas ve 2011/21148 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılıEsas No: 2012/1993CMUK’nun 310. maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verildiği cihetle, kesinleşmiş hükme yönelik temyiz talebi üzerine sanığın 05.12.2011 tarihli temyizi üzerine mahkemenin verdiği 12.12.2011 gün, 2005/66 esas ve 2007/56 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından,