Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/20565 K.2014/4147

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ''resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

dolandırıcılık suçu yönünden suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddelerinde öngörülen asli dava zamanaşımlarının,

kesici son işlem olan sanıkların görevsiz mahkemece sorgularının yapıldığı 23.11.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e,