Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/21014 K.2012/19024

7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği cihetle; hazine vekili yerine katılan idarenin kendisine yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan katılan vekilinin öğrenme üzerine vaki temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden mahkemenin usul ve yasaya aykırı bulunan temyiz isteminin reddine dair 07.09.2010 gün ve 35/21 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sahte fatura kullanmak suçlarında suç tarihinin suça konu fatura hangi vergi türünde kullanılmış ise o vergi türüne ait beyannamenin vergi dairesine verilmesi gereken tarihin bitimini takip eden gün olacağı (tarh döneminin sonu olması itibariyle), sahte faturanın mükellef tarafından defterine kayıt edildiği tarihinin kullanmadan beklenen yararı sağlamayacağından suç tarihi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, kaldı ki deftere kayıt edilmeyen sahte faturanın beyannamede gösterilmek suretiyle kullanılmasının mümkün olduğu,

bu itibarla suça konu faturaların 2002 takvim yılında kurumlar vergisinde kullanıldığının anlaşılması karşısında suç tarihinin mülga 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 01.05.2003 olduğu, buna göre de iddianame ve hüküm tarihinde dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,