Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/21421 K.2013/19178

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın sanığın eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/2 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3. maddeleri ile uygulama yapılarak ortaya çıkan somut sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden ve lehe yasanın tespiti yönünden herhangi bir karşılaştırma da yapılmadan, doğrudan 5237 sayılı TCK uyarınca uygulama yapılmış ise de, 765 sayılı TCK’nun 342/2. maddesinde öngörülen ceza 4 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis cezası olup,

5237 sayılı TCK. nun 204/3. maddesinde ise maddenin birinci fıkrasında öngörülen 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının yarı oranında artırılacağı şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 5237 sayılı Yasa uygulanırken cezanın alt sınırdan tercih edildiği, 765 sayılı Yasada ise alt sınırın 4 yıl olması nazara alındığında 765 sayılı Yasa sanığın aleyhine olduğu cihetle, yazılı şekilde lehe yasa karşılaştırması yapılmadan hüküm kurulması sonuca etkili bulunmadığından,

bozma nedeni yapılmamış, sanığın eylemine uyan ceza maddesinin üst sınırına göre zamanaşımı süresinin dolmadığı açıkca anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yöne ilişen düşünce benimsenmemiştir.