Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/21719 K.2012/18592

5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının faturaların Aralık 2002 KDV beyanında kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devam ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

“ 2003 takvim yılında sahte fatura kulanmak” suçu yönünden ise 21.01.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4,