KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/21772 E., 2014/5118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- 1-5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
2-5237 sayılı TCK'nun 157, 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 6.083 YTL adli para cezası
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- "Resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- "Dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
1- Sanığın katılandan aldığı motosiklet nedeniyle dava konusu bononun düzenlendiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bononun katılanın talebi üzerine önceden doğan bir borç için verildiğinin anlaşılması karşısında; aytırıntıları Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 8/69 sayılı içtihatında da açıklandığı üzere dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre de;
"Suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri" dikkate alınarak hapis cezasında alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, aynı gerekçelerle adli para cezasının hesaplanmasında alt sınırdan uzaklaşılarak kararda çelişki yaratılması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/21772, K. 2014/5118, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama