Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/2193 K.2012/3993

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine oy birliği ile karar verilmekle yapılan incelemede;

1-Sanıklardan Hv. Tbp. Bnb ...'ın Kayseri 200 Yataklı Asker Hastanesinde intaniye uzmanı, Hv. Diş Tbp. Yzb ...’in diş hekimi, Ecz. Tğm ... ve Ecz.Atğm ...'ın eczacı, Shh.

Er ...'ın eczacı yardımcısı olarak görev yaptıkları, diğer sanıklar ... ve ...’in ise sivil eczanelerde kalfa olarak çalıştıkları, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın askeri hastanede muayene ve tedavi görmeyen bir çok erbaş ve erler adına sahte reçete tanzim ettikleri, bu reçetelerde yazılı ilaçların bir kısmı askeri hastane eczanesinde mevcut olduğundan, reçetede adı yazılı erlere verilmediği halde hastane eczanesi kayıtlarından düşürüldüğü, bir kısım ilaçların ise asılları ve muadilleri hastane eczanesinde olmadığından piyasadan alınmak üzere hastaneden çıkışının yapıldığı,

bu suretle çıkartılan sahte reçetelerin eczacı olan sanıklar Demirel Eczanesi kalfası ... ve İşlertaş Eczanesi kalfası ... tarafından 1. Komando Tugay Komutanlığı Saymanlık Müdürlüğüne faturalandığı, bu şekilde fatura edilen 20.964.266.654.TL'nın eczanelere ödendiği, 809.167.209.TL tutarındaki ilacın ise adlarına reçete düzenlenenlere verilmeyip hastane eczanesi kayıtlarından düşürüldüğü,

ayrıca sanıklar ... ve ...’ın sahte kaşe yaptırarak doktorlar yerine sahte imza atıp pahalı ilaçları içeren reçeteler düzenlendikleri, bu suretle tüm sanıkların iştirak halinde memurun resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri iddia olunan kamu davasında; sanık ...'in suçlamaları kabul etmediği, suça konu hiçbir reçetede yazı ve imzasının tespit edilemediği, adına atfen atılan imzaların sahte olarak atıldıklarının belirlendiği,

aleyhinde beyanda bulanan sanık ...’ın beyanlarının aşamalarda değiştiği ve çeliştiği, diş kliniğinde çalışan tanıklar ..., ... ve ...’ın sanık ...’ı yalanladıkları, hastane eczanesinde eksik çıkan ilaçlarla ilgili bir hukuki sorumluluğunun bulunmadığı birlikte gözetildiğinde savunmasının aksini gösterir cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı;

diğer sanıklar hakkında ise, sanık ...’ın imzasının gerçek olduğu tespit edilen 6 adet reçetedeki ilgili hastalardan tanıklar ...ve ... dinlenilmeden, reçetelerde bulunan eczacı onayları ve ilaç teslim alma yazılarındaki imzaların sanıklara ve reçete sahiplerine aidiyetleri hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, bilirkişi raporunda sanıklar ... ve ... yönünden belirtilen eksiklikler tamamlanmadan, tek tek hangi sanığın hangi reçeteden hangi eylemi nedeni ile sorumlu tutulduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sonucuna göre sanıklar ..., ... ve ...’in reçete düzenleme ve onaylama yetki ve görevleri bulunmadığı da gözetilerek,

eylemlerinin görevli memurların eylemlerine iştirak niteliğinde mi yoksa memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği niteliğinde mi olduğu belirlenmeden eksik soruşturma sonucu ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetlerine hükmolunması,

Kabule göre de;

2-Memurun resmi belgede sahteciliği suçunun yaptırımının, 765 sayılı TCK.nun 339. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde 3 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis olup, 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesinin 2. fıkrasında 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 3 yıldan 10 yıla kadar olan ceza içinden 4 yılın tercih edildiği,

5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesi uyarınca uygulanması düşünülen cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden orantılılık ilkesine aykırı davranılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

3-765 sayılı TCK.nun 33. maddesinde öngörülen yasal kısıtlılık cezasının ancak beş seneden ziyade ağır hapis cezasına mahkum olanlar hakkında uygulanabileceği ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu’nun 30.06.1995 gün ve 1/1 sayılı kararında açıklandığı üzere 765 sayılı TCK.nun 3679 sayılı Yasa ile değişik 20 ve 31. maddeleri uyarınca kamu hizmetlerinden yasaklama cezasının üst sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla fer'i cezaya hükmolunması,