Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22112 K.2013/9908

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ve değişen suç vasfına göre "gerçek bir durumun kanıtlanması amacıyla sahte resmi belgeler düzenletip kullanmak" ve dolandırıcılık suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık ... yönünden kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı tarihten, diğer sanık ...'ın ise aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının mahkumiyet hükmüne yönelik ise katılan vekili ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık ... için 765 sayılı TCK’nun 102/4. sanık ... için aynı Yasanın 102/4,