Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22942 K.2014/12372

1- Suç tarihinde S..

Gıda Pazarlama Ticaret ve Sanayii Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın, şirketinde çalışan C.. isimli bir kişiye keşide ettirdiği çeki şikayetçinin şirketine vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, çekin şirket çalışanı C.. isimli kişi tarafından bilgisi dışında imzalanarak şikayetçiye ait şirkete verildiğini savunmasına, çek üzerinde yapılan kriminal incelemeye göre keşideci imzasının sanığa ait olmadığının belirlenmesine göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi açısından, çekin verilmesine esas 12.07.2003 tarihli sipariş emrinin aslı celp edilerek,

S.. şirketi üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı konusunda grafolojik inceleme yaptırılıp, satış temsilcisi olarak sipariş formunu imzalayan Y..A.. ile satış yazısı üzerinde isim ve imzası bulunan G.. İnik isimli kişiler dinlenerek çeki kimden aldıkları hususu sorulup, toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesine göre temel cezanın ne kadar verileceği karar yerinde gösterilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadeler ve yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,