Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23065 K.2014/7516

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Sahteliğe konu aracın ilk olarak mağdur Ö.. K..'a teslim edildiği, 28.12.2004 tarihinde ise mağdur K.. P.. adına tescilinin yapıldığı, buna göre suçun 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005'ten önce işlendiği anlaşılmakla; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, suç tarihinde yanılgıya düşülerek ve tam olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,