Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23087 K.2013/11249

Gerekçeli kararda yanlış yazılan suç tarihinin suça konu senedin icra takibine konulduğu 13.12.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespiti hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi yerine, aynı maddenin 2. fıkrası ile 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinin karşılaştırılarak 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğundan bahisle ve her iki Yasa hükümleri uyarınca asgari hadden ceza tayini durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu nedeniyle 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesinin sanık lehine olduğu da gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Emanetin 2006/242 sırasında kayıtlı suça konu belgenin akıbeti hakkında karar verilmemesi,