Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23113 K.2013/10646

Sanığın, sorgusu sırasında başka bir suçtan Mersin E Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu olarak bulunması nedeniyle yokluğunda verilen gerekçeli kararın 26.07.2010 tarihinde tebliğ için cezaevine gönderildiği, Mersin E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü nün 28.07.2010 tarihli yazısı ile sanığın 07.07.2010 tarihinde cezaevinden ayrıldığı belirtilerek en son adresinin mahkemeye bildirildiği, mahkemenin bu adres yerine farklı bir adrese tebligat çıkardığı ve tebligatın iade edilmesi üzerine de aynı adrese 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre 14.09.2010 tarihinde tebligat yaparak kararı kesinleştirip 06.10.2010 tarihinde infaza verdiği,

ancak Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz ve öğrenme üzerine 08.10.2010 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelenerek gereği görüşüldü;

Sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, gerekçeli karar başlığına yanlış olarak yazılan suç tarihinin suça konu son sahte faturanın tanzim edildiği 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,