KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/23228 E., 2014/6508 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- ...; Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Şikayetçi vekilinin 17.03.2010 tarih katılma isteminin karara bağlanmadığı anlaşıldığından katılma talebinde suçtan zarar görmüş olan şikayetçi Şerife Kodabey Aslantaş'ın CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan Av. ...'un da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede,
I- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının yasal sonucu olan hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre eleştiri dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen karara yönelik katılan vekilince yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanık Mehmet'in diğer sanık ...'un oğlu ve şirket işlerinin bir kısmını fiilen yürüttüğü, soruşturma sırasında ve 22/09/2010 tarihinde mahkemede, suça konu çeki ... adlı kişiden aldığına, Asliye Ceza Mahkemsinde talimatla alınan savunmasında ise, çeki keşideci şirket adına imzaya yetkili bir şahıstan aldığına ilişkin birbiriyle çelişen savunmaları ve Tanık ...'nın sanıklara çek vermediğini beyan etmesi ve çekin tamamen sahte olması karşısında; sanığın unsurları itibariyle oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/23228, K. 2014/6508, 4 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama