Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23393 K.2013/14777

TCK'nun 61/1-a maddesi uyarınca “suçun işleniş biçimine” göre taktiren TCK'nun 203. maddesindeki seçenek yaptırımlardan “hapis” cezasını seçen ve adli sicil kaydındaki hükümlülüklerine göre de mükerrer olan sanık hakkında anılan yasanın 58/3. maddesi gözetildiğinde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin 1. paragrafındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak:

Sanık hakkındaki cezanın TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

kararın gerekçesinde yer alan “Vakfıkebir Sulh Ceza Mahkemesince 13.06.2008 tarihinde verilen 10.07.2008 tarihinde kesinleşen ve 15.05.2009 tarihinde yerine getirilen 2007/148E-100 K. sayılı” ibaresi ile hüküm kısmındaki TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp hüküm fıkrasına “Sanığın İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/196 Esas, 2007/739 sayılı kararı ile 1 yıl hapis cezasının mahkum olup 3 yıl deneme süresine tabi tutulduğu ve 15.02.2008 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas bulunduğu anlaşılmakla.