KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/23545 E., 2014/6855 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge gizlemek
- Hüküm
- Sahte fatura düzenlemek suçundan; düşme
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Defter ve belge gizlemek suçundan; beraat
1- Katılan vekilinin, "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımı, suçun en son olarak işlendiğinin iddia olunduğu 25.12.2004 tarihinden kesici ilk işlem olan iddianamenin düzenlendiği 22.06.2010 tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Katılan vekilinin, "defter ve belge gizlemek" suçundan açılan kamu davasında sanığın beraatine dair hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:
5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının davaya esas teşkil eden 22.06.2010 gün ve 2010/3674 sayılı iddianamesinde sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, defter ve belge gizlemek suçundan açılan bir kamu davası bulunmadığı anlaşılmakla, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanık hakkında dava açılmayan "defter ve belge gizlemek" suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine muhalefet edilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/23545, K. 2014/6855, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama