KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/23565 E., 2013/230 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2013
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/06/2012 gün ve 2012/10931/38704 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2012 gün ve KYB.2012/180267 sayılı ihbarnamesiyle;
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 204/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/2. maddesi gereğince mağdurun zararının aynen tazmini koşulu ile cezanın ertelenmesine, sanığın sorumlu olduğu miktarın 02/04/2010 tarihli ve 5.000.00 Türk Lirası bedelli alacaklısı ... olan senet bedelini icra takip masrafları varsa avukatlık ücreti ve yasal faizi ile birlikte mağdur ...'a ödemesi şeklinde belirlenmesine dair, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2012 tarihli ve 2012/6 esas, 2012/294 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/2. maddesinde yer alan "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir.
Koşulun yerine getirilmesi halinde, hakim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhal salıverilir" biçimindeki düzenleme karşısında, mağdur açısından somut bir zararın bulunması durumunda anılan hükmün uygulanabileceği nazara alınmadan ve "sanığın sorumlu olduğu miktarın 5.000,00 Türk Lirası senet bedelini icra takip masrafları varsa avukatlık ücreti ve yasal faizi ile birlikte mağdur ...'a ödemesi şekilnde belirlenmesi" şeklinde infaz aşamasında takibi mümkün olmayacak bir şarta bağlamak suretiyle yazılı şekide karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca,
anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/23565, K. 2013/230, 9 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama