Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23730 K.2013/12023

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında temyiz merciinin gösterilmemiş olması nedeniyle, mahkemece sanığa yeniden temyiz merciinin de bildirildiği meşruatlı tebligat çıkartıldığı ve sanığın süresi içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1 -) Resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerini ihtiva etmemesi nedeniyle 765 sayılı Kanunun daha lehe olduğu gözetilmeden ve gerekçesi de gösterilmeden 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinin lehe olduğunun kabulüyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı;

2-)Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüğüne esas olan 3167 sayılı Kanunun, 20.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış olması ve 5491 sayılı Kanunda, 31.01.2010 tarih ve 6273 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile sabıkaya esas fiilin suç olmaktan çıkartılmış olması hususları da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması,