Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23895 K.2014/9930

Sanığın 2005 takvim yılında sahte düzenlenmiş faturaları ayrı KDV dönemlerinde kullanmak şeklinde sübuta eren eyleminin zincirleme suçu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş olup, kullanılan son fatura tarihine göre suç tarihi, 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.10.2005 olacağından, gerekçeli karar başlığına “2005” şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, 21.10.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (a-b-c-d) bentlerinde yeralan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,