Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/2524 K.2012/9249

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı,

başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 04.05.2011 günlü ek kararda kanun yoluna başvuru süresi, şekli ve merciinin gösterilmediği gibi yokluğunda verilen hüküm başka suçtan hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumunda 25.04.2011 tarihinde tebliğ edilen ve 28.04.2011 tarihli dilekçe ile süresinde temyiz isteminde bulunan sanığa,

mahkemece 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle değişik Harçlar Kanununun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün temyiz, istinaf ve itiraz harçları kısmının (b) fıkrası uyarınca 14.04.2011 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularında yatırılması gereken 40 TL temyiz harcını tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusunun reddedileceği ihtarını içeren meşruhatlı bir tebligat yapılmadan 04.05.2011 günlü karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de.

05.05.2011 günü karar tebliğ edilen sanığın 30.05.2011 tarihinde eksik olan harcı tamamladığı, Harçlar Kanununun 27. maddesi uyarınca harç ödendikten sonra müteakip muamelelere devam edilebileceği ve CMK.nun 296/1 (1412 sayılı CMUK.nun 315. madde) maddesinde temyiz harcı yatırmamanın temyiz talebinin reddi nedeni olarak belirtilmediği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2011 gün ve 2005/239 esas ve 2011/794 karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen “bilişim” suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.06.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,