Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/25311 K.2014/8169

1-Diğer sanık A.. Ç..'ın vekili sıfatıyla hareket eden sanığın, katılana ait aracı, sahte belgelerle Kadıköy 8. Noterliğinde düzenlenen 17.09.2004 tarih ve 030100 yevmiye numaralı satış sözleşmesi ile sanık Adnan adına satın aldığı ve Emniyet Müdürlüğü Gayrettepe Trafik Tescil Şube Müdürlüğünde A.. Ç.. adına tescil ettirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 01.07.2009 günlü ifadesinde; askere gitmeden önce Ö..

Trafik Müşavirliğinde evrak takipçisi olarak çalıştığını, A..

K.. isimli kişiyi hatırlamadığını, ancak suça konu satış sözleşmesinde bulunan ismi altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, söz konusu işlemde sahtecilik var ise bunu bilemeyeceğini, çünkü kendisinin temsil ettiği tarafın doğru olduğunu, Adnan'a ait aracın trafik işlemlerini takip etmiş olabileceğini, ancak kendisinin çalıştığı firmanın işinin bu olduğunu beyan etmesi karşısında, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2009 tarihli Ayırma Kararında bahsi geçen Gayrettepe Emniyet Müdürlüğü Trafik Büro Amirliğinde görevli trafik polis memurları ve 13.10.2009 tarihli Ayırma Kararında bahsi geçen A..

K.. kimliğini kullanan açık kimliği belirlenemeyen şahıs hakkındaki soruşturma evraklarının akıbetinin sorulması, kamu davası açılmış ve derdest ise birleştirme hususunun düşünülmesi, değilse bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içine konması,

Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/570 sayılı soruşturma evrakının onaylı örneğinin dosya içine alınması ve tüm deliller toplandıktan sonra sanığın suça konu aracın sahte belgelerle satıldığını bildiğine ilişkin delillerin neler olduğu da karar yerinde gösterilip tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

Suça konu, noterde düzenlenmiş satış sözleşmesinin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgelerden olduğu gözetilip, aracın trafiğe tescil işlemlerinin de sahte olarak yapıldığı iddiasının bulunması karşısında, eylemin karşılığı olan;

suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 204/3 ve 43. maddeleri arasında lehe yasanın tespiti bakımından karşılaştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddeleri arasında karşılaştırma yapılmak suretiyle, alt sınırdan ceza takdir edildiği halde üst sınırının sanık lehine olduğu biçimindeki gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinin tatbiki ile uygulama yapılması,