Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/25379 K.2014/11915

Sanıklar ..., ... ve ...'un 2006 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan ayrı ayrı beraatine, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un 2005 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, Sanıklar ... ve ...'ın 2006 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK.nun 43, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

I-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'e yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş;

elde edilen delillerin sanıklar ... ve ...'un 2006 takvim yılında, diğer sanık ...'un ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekili ile sanık... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan, sanık...'in 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan

mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'un 2006, ...'un ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, II-) Sanık... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'un “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... müdafiinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri ile katılan idare vekilinin, bu sanıklar hakkındaki anılan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-) 21.09.2004 tarihinde Samsa.... ve Boya Kimyasalları San. Tic. Ltd. Şti.nin yüzde beş hisse ile kurucu ortağı olup, 05.07.2005 tarihinde hisselerinin tamamını ...'a devreden, ortak olduğu süre içerisinde şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'nın, şirket ortağı olduğu 21.09.2004 ila 05.07.2005 tarihleri arasında sahte fatura düzenlediği ya da düzenlenmesi fiiline iştirak ettiğine;

keza ...'dan şirketin yüzde beş hissesini devraldığı 05.07.2005 tarihinden, müdür olarak atandığı 03.08.2006 tarihine kadar şirketi temsil yetkisi bulunmayan diğer sanık ...'ın da, şirket ortağı olduğu bu tarihler arasında şirkete ait faturaları sahte olarak düzenlediği ya da düzenlenmesi fiiline iştirak ettiğine dair savunmalarının aksini kanıtlayan somut bir delil bulunmadığı gibi ayrıntıları Vergi Tekniği Raporunda açıklandığı üzere,

en son Nisan 2006 tarihinde Katma Değer Vergisi Beyannamesi veren şirketin bu tarihten sonra fatura düzenlediğine ilişkin de herhangi bir tespitte bulunulamamış olması ve mükellefiyetinin Nisan 2006 itibariyle re'sen terkin edilmiş olması da dikkate alındığında, sanık ...'ın şirket müdürü olarak atandığı 03.08.2006 tarihinden sonra sahte fatura düzenlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter nitelikte herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'nın 2005 takvim yılında, ...'ın ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediklerinin kabulüyle, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) 2005 takvim yılında, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra da sahte fatura düzenlemek fiiline devam ettiği kabul edilen sanıklar... ve ... hakkında anılan Kanunun 43. maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

3-) UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanık ...'in 26.10.2012 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,