Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/25559 K.2014/7130

Sanığın suça konu 2 adet çeki sahte düzenleyip kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu çekleri farklı zamanlarda kullandığına dair delilin bulunmaması ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanma olanağı bulunmasına karşın 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle.

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1, 80 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince lehe yasa karşılaştırmasının yapılması gerektiği gözetilmeden; yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğunun kabulü ile karar verilmiş ise de, netice olarak mahkemenin uygulaması doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1- Sanığın, keşidecisi Ş.. Boya İnşaat Makina San. ve Tic. Ltd. Şti olan 05.03.2008 ve 08.03.2003 tarihli iki çeki sahte olarak düzenleyip kullandığının iddia olunması, sanığın 05.03.2003 tarihli çekin arkasında bulunan cironun kendisine ait olduğunu diğer 08.03.2003 tarihli çekte ise herhangi bir cirosunun bulunmadığını, çeklerin sahte olduğunu bilerek katılana vermediğini savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, çeklerde ilk cirantacı olarak gözüken E.. Ö.. ve İ.. Ü..'nün kim olduğu araştırılarak olay hakkında bilgilerinin alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde “hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak “denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın aynen çektirilmesine” denilerek infazı kısıtlayacak şekilde karar verilmesi,