Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/26400 K.2014/8208

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle;

belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğundan, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmasından sonra aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ;

2-Mahkemece lehe yasa karşılaştırması yapılırken 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesinin uygulanması halinde alt sınırdan uzaklaşılacağının belirtilmediği, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla; 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı Yasanın lehe kabul edilip uygulanmasında, kasten işlenmiş olunan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceği dikkate alındığında 5237 sayılı Yasanın aleyhe sonuç doğurduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamının silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Adli emanetin 2006/5137 nosunda kayıtlı bulunan çekin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

5-Gerekçeli karar başlığında 28.02.2005 olan suç tarihinin yanlış yazılması,