Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/26653 K.2014/8433

Sanığın pasaportundaki sahteciliği iddia olunan çıkış ve giriş vize mühürlerinin 2004 yılına ilişkin olduğu, suç tarihinin 2004 yılı olarak kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle yüklenen eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 350. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Adli emanete kayıtlı bulunan suça konu pasaportun tamamen sahte olmayıp sadece giriş ve çıkış mühürlerinin sahte olduğunun anlaşılması karşısında; sahteliği sabit olan mühürlerin iptali şerhi düşülerek ilgili ülkenin malı sayılan belgenin pasaportu veren devletin varsa temsilciliğine yoksa ilgili ülkeye iletilmek üzere Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğüne teslimi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,